Historiek

De euforie, waarmee het seizoen 90 - 91 werd afgesloten, maakte al snel plaats voor de keiharde realiteit. Door de veel te lange nacompetitie waren we bij onze club ook niet aan versterking toegekomen. Op het ogenblik dat we zeker waren van onze overgang naar 3de provinciale, was het eigenlijk al te laat om nog spelers aan te trekken. Al de eventueel geïnteresseerden hadden ondertussen elders onderdak gevonden. Dit kwam ons duur te staan. We zakten namelijk na het seizoen 91 - 92 terug naar 4de provinciale. Op het einde van het seizoen deed ook de voorzitter, Luc Jacobs, een stapje terug.

altFritz Conradi, vader van één van onze jeugdspelers en zakenman gevestigd in Meise, nam zijn taak over. Op sportief vlak lag het in Fritz zijn bedoeling de club zosnel mogelijk op een hoger niveau te krijgen. Voor het fanionelftal werden er enkele nieuwe spelers aangetrokken die onze club opnieuw naar 3de moesten helpen. Ook werden er vele nieuwe trainers aangetrokken die elk, stuk voor stuk, mooie referenties konden voorleggen. Vele uren werden er, samen met het bestuur, uitgetrokken voor het vinden van de beste sportieve oplossing voor K.F.C. Meise. En dank zij de inspanningen van velen was er ook succes. Op een enkele uitzondering na waren alle ploegen van Meise kampioen of stonden ze bij de eerste vier op de ranglijst. De uitstraling van de club was zo goed, dat tijdens de jaarlijkse uitreiking van de Trofeeën voor de beste sportprestaties in de gemeente Meise, het bestuur van onze club, om zijn nieuwe aanpak en het streven naar niveauverhoging van de club, extra in het zonnetje werd gezet.

Toch zou later blijken dat K.F.C. Meise op dat ogenblik nog niet klaar was voor een zo ambitieus plan. Te ambitieus ? Niet goed uitgewerkt ? Of was het feit dat Fritz Conradi geen "echte" Meisenaar was de oorzaak dat hij niet voldoende steun kreeg ? We zullen het nooit te weten komen.
Onder zijn voorzitterschap heeft K.F.C. Meise administratief de structuur gekregen die het vandaag als V.Z.W. nog steeds heeft. Zonder deze stap zou K.F.C. Meise niet zo efficiënt kunnen functioneren. Ook financieel werd hierdoor her roer omgegooid en beter beheerd. Eén van de zaken die Fritz zoal voor elkaar kreeg was het contract openbreken met de brouwer. Zodoende konden bestuursleden niet meer aansprakelijk gesteld worden voor het niet naleven van het contract.

alt Op het einde van het seizoen 1992 - 1993 was het  dan zover. Na één jaartje in 4de provinciale te  hebben doorgebracht speelde Meise, dit keer  zonder eindronde, opnieuw kampioen. Reeds 2  speeldagen voor het einde van de competitie had  K.F.C. Meise voldoende voorsprong opgebouwd  om niet meer bedreigd te worden.
 Commentaren uit de krant geven aan dat onze club  op dat moment de best voetballende en  regelmatigste was van zijn reeks. Ondermeer door  de soliede verdediging (slechts 28 doelpunten  tegen  in 30 wedstrijden) en het "tor-instinct" van  Yves Van Nieuwenhuyze konden zij opnieuw de  titel vieren.

Trainer Tackaert, die van deze groep een goed uitgebalanceerd geheel maakte, was ook de man die verantwoordelijk was voor de goede sfeer binnen de groep. Spijtig genoeg zocht hij het jaar nadien onderdak bij een andere ploeg. Waar velen voor vreesden in het seizoen 1993 - 1994 werd ook realiteit. We beleefden opnieuw hetzelfde als in het seizoen 1991 - 1992. Opnieuw zakte onze ploeg naar 4de provinciale.
Een dieptepunt voor wat betreft de moraal van alle vrijwilligers en symphathisanten die reeds zo lang achter onze ploeg stonden.
Daarbij kwam dan nog dat de tranferregeling van de Belgische Voetbalbond totaal veranderd werd, waardoor spelers zomaaar van de ene club konden overstappen naar een andere. De eerste jaren waren er uiteraard veel spelers die hun geluk ergens anders gingen beproeven. Dit had grote gevolgen voor onze jeugdwerking.

Terug naar historiek